راهكاری سبز برای شهرهای خاكستری؛
سه شنبه های بدون خودرو شهر یک نفس تازه می کشد
به گزارش حیوان خانگی، پویش سه شنبه های بدون خودرو با هدف کاهش ترافیک و آلودگی هوا، شهروندان را به جایگزینی خودروی شخصی با پیاده روی، دوچرخه و حمل و نقل عمومی دعوت می کند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، پویش «سه شنبه های بدون خودرو» با یک ایده ساده اما اثرگذار شکل گرفت؛ یکروز در هفته، خودرو شخصی را کنار بگذاریم و برای رفت وآمدهای روزمره، پیاده روی، دوچرخه، حمل و نقل عمومی یا حتی خودروی اشتراکی را انتخاب نماییم. پویشی که از اراک شروع شد و با هدف کاهش آلودگی هوا، ترافیک و لطمه های ناشی از عبور خودرو های تک سرنشین، کم کم رنگ و بوی ملی به خود گرفت.
وقتی یک سه شنبه، متفاوت می شود
تصور کنید بامداد سه شنبه است و بخشی از شهروندان تصمیم گرفته اند خودرو های شخصی خویش را از خیابان ها دور نگه دارند. عده ای پیاده راهی محل کار می شوند، گروهی دوچرخه را انتخاب می کنند و برخی دیگر سوار اتوبوس و دیگر وسایل حمل و نقل عمومی می شوند.
«سه شنبه های بدون خودرو» بر همین تغییر کوچک در عادت های روزمره بنا شده است؛ تغییری که هدف آن، کاهش وابستگی به خودرو های تک سرنشین و حرکت بسمت شهری سالم تر و سازگارتر با محیط زیست است.
این پویش شهروندان را تشویق می کند دست کم یکروز در هفته، برای انجام کارهای روزمره خود گزینه هایی غیر از خودروی شخصی را امتحان کنند؛ از پیاده روی و دوچرخه سواری گرفته تا استفاده از حمل و نقل عمومی و خودروی اشتراکی.
اراک؛ نقطه آغاز یک ایده سبز
ایده راهبردی «سه شنبه های بدون خودرو» اولین بار در شهرستان اراک و با فعالیتهای کوروش بختیاری، فعال محیط زیست، مطرح و اجرا شد. این حرکت در ادامه بازتاب گسترده ای در کشور پیدا کرد و زمینه را برای ایجاد ساختاری منسجم تر برای توسعه آن فراهم نمود.
در بهمن ماه ۱۳۹۴، موضوع تشکیل ستاد اجرایی این پویش و تدوین بخشنامه ها، دستورالعمل های اجرایی و تفاهمنامه های مرتبط در دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان دنبال شد. این اقدامات با همکاری کمیته دوچرخه سواری همگانی کشور و دفتر مشارکت مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور انجام گرفت.
یک پویش برای شهر سالم
ستاد اجرایی «سه شنبه های بدون خودرو» به منظور گسترش فرهنگ زندگی در شهر های دوستدار سلامت و محیط زیست در دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان شکل گرفت.
قرار بود این طرح با هماهنگی دفاتر محیط زیست و توسعه پایدار ادارات کل ورزش و جوانان استانها دنبال شود و به عنوان یک حرکت فرهنگی، شهروندان را به انتخاب شیوه های پایدارتر جابه جایی تشویق کند.
در این نگاه، مسئله فقط حذف خودرو از یکروز هفته نیست؛ بلکه تغییر تدریجی سبک زندگی و عادت های حمل ونقلی شهروندان است.
از سلامت شهروندان تا کاهش آلودگی
یکی از اهداف اصلی این پویش، ایجاد نشاط و ارتقاء سلامت جسمی و روحی شهروندان است. پیاده روی و دوچرخه سواری، بخصوص برای مسیرهای کوتاه، می تواند جایگزینی برای سفرهای کوتاه با خودرو باشد و با این حال شهروندان را به فعالیت بدنی بیشتر تشویق کند.
کاهش استفاده از خودرو های شخصی همین طور می تواند در کاهش آلودگی هوا و آلودگی صوتی، ازدحام ترافیکی و برخی دستاوردهای ناشی از آن مؤثر باشد.
از سوی دیگر، افزایش استفاده از حمل و نقل عمومی می تواند به تقویت جایگاه این بخش در الگوی جابه جایی شهری کمک کند؛ بخصوص اگر مسیرهای پیاده و دوچرخه به شبکه حمل و نقل عمومی متصل شوند.
دوچرخه؛ گزینه ای که هنوز جای رشد دارد
در کنار حمل و نقل عمومی و پیاده روی، دوچرخه یکی از محورهای اصلی این پویش محسوب می شود. توسعه فرهنگ دوچرخه سواری، بخصوص برای سفرهای کوتاه شهری، می تواند بخشی از راهکار کاهش وابستگی به خودرو باشد.
البته گسترش دوچرخه سواری تنها به استقبال شهروندان وابسته نیست و به زیرساخت های مناسب، مسیرهای ایمن، امکانات نگهداری و پارک دوچرخه و همین طور برنامه ریزی شهری هماهنگ نیاز دارد.
به همین دلیل، «سه شنبه های بدون خودرو» را میتوان فراتر از یک دعوت ساده به دوچرخه سواری یا پیاده روی دید؛ این پویش در صورت ادامه می تواند بخشی از گفتگوی عمومی در رابطه با آینده حمل و نقل شهری و کیفیت زندگی در شهرها باشد.
کمتر شدن استفاده از خودروی شخصی تنها یک موضوع محیط زیست نیست. کاهش مصرف سوخت و هزینه های در رابطه با خودرو می تواند از منظر اقتصادی نیز برای خانواده ها و جامعه اهمیت داشته باشد.
از سوی دیگر، توسعه خدمات در رابطه با حمل و نقل عمومی، دوچرخه سواری و پیاده محوری می تواند زمینه ایجاد کارها و مشاغل جدید در حوزه خدمات شهری را فراهم آورد.
یک سه شنبه، یک پیام بزرگ
«سه شنبه های بدون خودرو» در ظاهر تنها یکروز بدون خودروی شخصی است، اما پیام آن گسترده تر از یکروز تقویمی است: این که انتخاب شیوه رفت وآمد، بخشی از کیفیت زندگی شهری است.
اگر شهروندان بتوانند برای بخشی از سفرهای روزانه خود، گزینه هایی مانند پیاده روی، دوچرخه، حمل و نقل عمومی یا خودروی اشتراکی را جایگزین کنند، شهر نیز می تواند از فشار ناشی از ترافیک، آلودگی و حضور گسترده خودرو های تک سرنشین فاصله بگیرد.
در نهایت، شهر سبز تنها با ساخت بوستان و کاشت درخت شکل نمی گیرد؛ گاهی برای سبزتر شدن شهر، کافی است بخشی از مسیر را جور دیگری طی نماییم.
حرف آخر اینکه پویشی که از اراک آغاز شد و با هدف کاهش آلودگی هوا، ترافیک و لطمه های ناشی از عبور خودروهای تک سرنشین، کم کم رنگ و بوی ملی به خود گرفت. پیاده روی و دوچرخه سواری، بویژه برای مسیرهای کوتاه، می تواند جایگزینی برای سفرهای کوتاه با خودرو باشد و با این وجود شهروندان را به فعالیت بدنی بیشتر تشویق کند. کاهش استفاده از خودروهای شخصی همینطور می تواند در کاهش آلودگی هوا و آلودگی صوتی، ازدحام ترافیکی و برخی موفقیتهای ناشی از آن مؤثر باشد. از طرفی، افزایش استفاده از حمل و نقل عمومی می تواند به تقویت جایگاه این بخش در الگوی جابه جایی شهری کمک کند؛ بویژه اگر مسیرهای پیاده و دوچرخه به شبکه حمل و نقل عمومی متصل شوند. کاهش مصرف سوخت و هزینه های در ارتباط با خودرو می تواند از منظر اقتصادی هم برای خانواده ها و جامعه اهمیت داشته باشد. از طرفی، توسعه خدمات در ارتباط با حمل و نقل عمومی، دوچرخه سواری و پیاده محوری می تواند زمینه ایجاد کارها و مشاغل جدید در حوزه خدمات شهری را فراهم آورد.
منبع: حیوان خانگی
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۴ بعلاوه ۳